محدودیت‌های حرارتی و مزایای TPV برای کاربردهای با حرارت بالا چیست؟

**ولکانیزات ترموپلاستیک (TPV)** در میان خانواده TPE به دلیل عملکرد حرارتی برترش برجسته است و آن را به عنوان یک ماده کلیدی در کاربردهایی که در معرض دماهای بالا قرار دارند، قرار می دهد. فرآیند اتصال عرضی دینامیکی در طول تولید آن، به TPV خواص مقاومت در برابر حرارت می دهد که بسیار فراتر از TPE و TPR غیر ولکانیزه است. ترکیبات TPV معمولاً خواص مکانیکی و الاستیسیته خود را در دماهای عملیاتی پیوسته تا $130^circ C$ (و گاهی اوقات بالاتر برای مدت زمان کوتاه) حفظ می کنند، که آنها را با لاستیک های ترموست سنتی مانند EPDM قابل مقایسه می کند.

این پایداری حرارتی بالا نتیجه مستقیم پیوندهای عرضی دائمی در فاز لاستیکی است که از ذوب شدن یا تغییر شکل دائمی مواد در دماهای بالا جلوگیری می کند. در مقابل، ترکیبات TPE و TPR استاندارد، در حالی که مقاومت خوبی در برابر دماهای سرد دارند، شروع به از دست دادن یکپارچگی ساختاری و الاستیسیته خود در دماهای بالای $90^circ C$ می کنند. مزیت TPV در بخش خودرو حیاتی است، جایی که اجزای محفظه موتور، مجاری هوا و مهر و موم های سیستم خنک کننده باید در برابر گرمای زیاد و چرخه حرارتی مداوم مقاومت کنند. علاوه بر این، TPV مقاومت عالی در برابر ازن و تخریب UV از خود نشان می دهد و عملکرد حرارتی آن را در کاربردهای بیرونی که در معرض نور خورشید مداوم و تجمع گرما قرار دارند، قابل اعتماد می کند.